ورزش در کنار معنوت موجب تعالی انسان می شود.

اهمیت اخلاق در ورزش به علت اهمیت نحوه انجام یک بازی مهم شده است. آسیب‌های غیرواقعی، استفاده از استروئیدها، تغییر جهت‌دادن چوب به‌طوری که بتواند دورتر به توپ بیسبال برخورد کند، یا آسیب رساندن عمدی به بازیکنان تیم حریف، همۀ این‌ها سلامتِ رقابت را به خطر می‌اندازند. رویدادهای ورزشی جنگ نیستند، اما بیشتر رقابت‌ها جدی هستند. به‌جای این، مسابقات باید به ورزشکاران فرصت برابری بدهند تا نشان دهند که چه کسی در یک مجموعه قوانین تعیین شده بهترین عملکرد را دارد.

مشکلات در ورزش وقتی به وجود می‌آیند که تیم‌ها، مدیران یا مربیان برای پیروزی ارزش بیشتری قائل باشند تا نحوه پیروزی و رعایت اخلاق. اخلاق در زمین‌بازی، از حاشیه‌ها گرفته تا دفاتر اداری و فراتر از آن، باید بیشتر از برنده‌شدن یا بازنده بودن نحوۀ بازی را بسنجند.

ورزش بر اساس قوانین انجام می‌شود. وقتی ورزشکاران، داوران، مربیان یا مدیران تلاش می‌کنند قوانین بازی را دور بزنند، موجب تضعیف پایه‌های خودِ ورزش می‌شوند.

اعتبار ورزش، در توانایی آن‌ها در انجام کارهایی فراتر از شناسایی بهترین ورزشکاران است. ورزش می‌تواند ارزش‌های مهمی از جمله احترام و کار گروهی را کم‌کم بهتان یاد دهد و درس‌هایی دربارۀ پشتکار و صداقت هم به شما بیاموزد. در یونان باستان، ورزش دوومیدانی به‌عنوان ابزاری مهم در ساختن شخصیت در نظر گرفته می‌شد که مشوق نظم، همکاری و مسئولیت‌پذیری بود. ورزش بدون اخلاق با این ارزش‌ها سازگار نیست.