ورزش دانش آموزی روی موج تبلیغات

این جمله را که توسعه ورزش کشور در گروتوجه به ورزش مدارس می باشد را بار ها وبارها از سالیان دورتا به حالا شنیده ایم وتکرار آن بدون عمل ملال آور شده است مخصوصا از کسا نی که وقتی کنار گود هستند از این نظریه حمایت می کنند  ودر گفتارها وکتاب های خود می گویند ومی نویسند  اما همین که برمسند قدرت در ورزش مدارس می نشینند برخلاف تمام نظرات کارشناسی که خود ودیگران گفته اند  عمل می کنند وبا روی آوردند به طرح های تبلیغی وبی محتوا سعی در مطرح کردن خود دارند. طرح های آشنا وطنازدردولت قبلی وطرح المپیاد ورزشی درون مدرسه توسط دولت فعلی از جمله این اقدامات تبلیغی در ورزش مدارس است. که در ودیوارمدرسه را با پوستر های رنگی پرکرده است مدیران ورزش مدارس ظاهرا برای اینکه خودی نشان دهند حاضرند  تمام وقت ومنابع را برای کارهای سطحی وغیر وظیفه ای مانند طر ح های  مذکور هزینه  کنند که خود یک روز منتقد آن بوده اند. جالب اینکه این دوستان آنقدر بر این طبل توخالی می کوبند تا افرادی که شناختی از واقعیت ها ندارند باورمی کنند که ورزش مدارس گلستان شده است ودیگر هیچ وظیفه ای نمانده است که باید آنان انجام دهند. یکی نیست از این متخصصین دیروز ومسوولین امروز ورزش مدارس بپرسد عزیز من وقتی بالغ بر ۹۰ درصد مدارس ما از حد اقل فضا ،تجهیزات ومربی متخصص متناسب با شاخص های استاندارد برخوردار نیستند برگزاری المپیاد چه صیغه انحرافی وفرار رو به جلو است که شما دنبال می کنید.در حالی که کمتراز کارشناس ورزشی هم می داند که مسابقه آخرین مرحله یک فعالیت ورزشی پس از کسب آمادگی جسمانی وآموزش مهارت های آن رشته ورزشی است. آیا این مراحل در مدارس انجام شده است که شما وارد مسابقه یا المپیاد ورزشی می شوید. امان از این الفاظ پرطمطراقی که مملکت را بیچاره کرده است مانند (المپیاد ورزشی درون مدرسه ای ) به نظر شما آیا یک روز در سال بچه ها را جمع کردن ویک عکس یادگاری گرفتند وهمه جا نشان دادند شد توسعه ورزش در مدارس. سوال اساسی این است آیا حد اقل ابزار و تجهیزات برای اجرای درس تربیت بدنی وورزش که از وظایف ذاتی آموزش وپرورش در مدارس است براساس شاخص های صحیح وجود دارد که یک مرتبه سراغ مسابقات هیجانی می رویم آیا سونامی پوکی اسنخوان که شما از آن دم می زنید با المپیاد ورزشی درمان می شود یا اموختن شیوه های صحیح حرکتی همراه با معلم در فضای مناسب واستاندارد در کلاس درس تربیت بدنی. پرداختند به امور زود بازده در مدیریت  از یک سو امید وانگیزه لازم برای خدمت در حوزه تحت مسوولیت خود برای طولانی مدت نداشتند از سوی  دیگر باعث فرافکنی وروی آوردند به طرح های می شود که با رفتن فرداین برنامه وطرح های من در آوردی به تاریخ  پیوسته و حذف خواهد شد. این بدترین شیوه مدیریت است که مبنای عقلانی ندارد.مسوولین محترم ورزش مدارس فراراز واقعیت ها به بهانه مانور تبلیغاتی تا کی آیا رسالت ما در برابر نسل آینده که باید از شرایط سلامت عمومی برخوردار باشند با برگزاری چند همایش وچسباندن چند پوشتر به در ودیوار محقق می شود . پس کی قرار است ظرفیت عظیم نیروی انسانی متخصص ورزش آموزش وپرورش به کمک سلامتی نسل آینده  کشوربیاید. چه کسی باید دغدغه آمار های نگران کننده در خصوص بیماری های باشد که ریشه در بی حرکتی در دوران مدرسه دارد. برخوردار نبودن از حد اقل شاخص های آمادگی جسمانی در دانش آموزان ریشه در کجا دارد  وچه کسی باید برای رفع این ناهنجاری ها برنامه ریزی کند.اگروظیفه تربیت بدنی در مدارس تامین وگشترش بعد سلامت جسمی ورحی دانش آموزان وتحقق اهداف زیستی آموزش وپرورش است. آیا برگزاری المپیاد های سوری وغیر ضروری  این اهداف مهم را محقق می سازد.البته برگزاری جشن ها و المپیاد های ورزشی به مناسبت های خاص کار پسند یده ای است اما نباید این موضوع سایر برنامه های اصلی را تحت تاثیر قرار دهد .غافل شدن ازرسالت اصلی که هما ن آموزش تربیت بدنی در مدارس وجذب عموم دانش آموزان به عادت های مناسب حرکتی زیر نظر معلمان متخصص در مدرسه است.طی سال های اخیر بی توجهی به سلامت دانش آموزان وپرداختند به امور غیر ضروری مثل المپیاد های ورزشی زیان های سنگینی را از بعد سلامتی به جامعه تحمیل کرده است.  امیدواریم روزی برسد که مسولین ومتولیان آموزش وپرورش  کشور بجای پرداختند به علایق وسلایق شخصی خود به وظایفی را که قانون برای آنان پیش بینی کرده است بپردازند . تا شاهد رشد وتعالی کشوردر سایه  تربیت همه جانبه دانش آموزان باشیم