تربیت بدنی و ورزش مدارس حلقه مفقوده نظام تعلیم وتربیت /ورزش وزندگی

تربیت همه جانبه و تحقق سند تحول با استفاده از روش های جذاب وبانشاط مانند توسعه برنامه های تربیت بدنی در مدارس یک امر اجتناب نا پذیر است که در کشورما علیرغم گرایش جامعه به ورزش بدلیل نا کارآمدی برنامه های ورزشی بویژه ورزش در دوره های پایه ومدارس ابتدایی مورد غفلت قرار گرفته است دربررسی آموزش وپرورش کشورهای توسعه یافته مانند ژاپن وفنلاند کاملا مشخص است که از برنامه های ورزشی خصوصا در پایه ابتدایی بعنوان رکن اصلی برنامه های درسی استفاده می شودوآموزش سایر دروس مثل ریاضی،علوم،اخلاق وانضباط هم در قالب بازی طراحی شده ودرساخت وساز مدارس به نیاز های حرکتی وورزشی دانش آموزان توجه لازم می شود.نتیجه این توجه توسعه برنامه های تربیتی،آموزشی ونشاط دردانش آموزان است.دراهمیت ورزش مدارس آنقدر گفته وشنیده شده است که سخن بیش از این گفتن ملال آوروهمه منتظر اقدام وعمل هستند.
اگرچه دردههای اخیر خصوصا از زمانی که معاونت تربیت بدنی وورزش در ساختار آموزش وپرورش شکل گرفت شاهد تحولاتی در این حوزه بود ه ایم اما اقدامات انجام شده بهیچ وجه متناسب با نیاز وماموریت این بخش نیست ولزوم تغییردر رویه ها وروش های موجود امری اجتناب ناپذیر است. تا نسل آینده نسلی سالم وعاری از بیماری های باشد که غالبا ریشه در بی تحرکی وعادات غلط حرکتی دارد. توجه افراطی به ذهن پروری وغفلت از تربیت حیطه های احساسی،عاطفی،اخلاقی،اجتماعی،دینی ،جسمانی وروانی مهم ترین نقص درآموزش وپرورش فعلی کشور می باشدکه هزینه های سنگینی رابه جامعه تحمیل کرده است. اکنون که اراده ای محکم برای اجرای سند تحول بنیادی که شاه کلید آن تربیت انسان های شش ساحتی یا همه جانبه می باشدوجود دارد. بهترین فرصت استفاده از ظرفیت تربیت بدنی وورزش در مدارس است.در تعریف تربیت بدنی آمده است که تربیت بدنی بخش مهمی از تعلیم وتربیت است که از طریق حرکت وفعالیت های ورزشی جریان رشد در تمام ابعاد وجودی انسان تسهیل وباعث شکوفایی انسان می شود.اگر براین تعریف اجماع کنیم وخط بطلان براین باور غلط بکشیم که تربیت بدنی صرفا تربیت بدن نیست این سرآغازتحول درشیوه های نوین آموزشی وارتقای کیفی نظام تعلیم وتربیت با استفاده ازابزارهای جذاب مانند فعالیت های ورزشی درمدارس خواهیم بود. فعالیت های ورزشی از این رو اثربخش هستند ومحیط تعلیم وتربیت را با نشاط وجذاب می کنند که دقیقا موافق با میل وغرایض ذاتی دانش آموزان بوده وتربیت وآموزش رامشارکت پذیرمی کند. با این مقدمه بنظرمی رسد تغییرنگرش با هدف اصلاح برنامه های موجود تربیت بدنی وورزش در مدارس امری اجتناب ناپذیرورویکرد های موجود ورزش در مدارس باید ازمسابقه محوری به آموزش محوری وهمچنین پوشش حداکثری بجای نخبه پروری تغییرکند . تا زمانیکه باور و ابزاراولیه آموزش تربیت بدنی در مدارس فراهم نیست پرداختن به مسابقات در قالب المپیاد های ورزشی داخل مدرسه پاک کردن صورت مساله وسوارشدن برموج تبلیغات وروی آوردن به بخش هیجانی ورزش بدون رعایت کردن پیش مقدمات آن یعنی آموزش ورزش است قطعا این اتفاق اهداف تربیت بدنی در مدارس را محقق نمی کند ودر تربیت دانش آموزان شش ساحتی موفق نخواهیم بود.